امروزه با پیشرفت علم و تکنولوژی، موزه­ها نقش مؤثری در ترویج فرهنگ و بالابردن سطح آگاهی عموم دارند و به عنوان مراکزی جهت حفظ و اشاعۀ فرهنگ یک جامعۀ قلمداد می­شوند که در مرحلۀ اول، نگهداری و سپس گسترش فرهنگ را برعهده گرفته­اند. نگهداری از اثر موزه­ای به عنوان نخستین گام در فرایند موزه­ای شدن شیء نقش مؤثری در بقای آن دارد؛ فرایندی که در چندین مرحله و زیر نظر چندین کارشناس با گرایش های موزه­داری، باستان شناسی، مستندنگاری و مرمت صورت می­گیرد. از این ­رو مستندنگاری اثر موزه­ای به عنوان مهم ترین و ابتدایی­ترین مرحله در فرایند اشاره شده و به منظور حراست از اثر موزه­ای، ضروری­ترین اقدام است که به دانش مربوط به آن شیء می­افزاید. این کار نه تنها از بعد هویت­بخشی قابل توجه و مهم است بلکه در تولید محتوای آموزشی و پژوهشی نیز نقش مؤثری را در موزه ایفا می­کند و به عنوان بستری به منظور تقویت زیرساخت های تولید محتوا برای شیء حائز اهمیت است. از این ­رو بهره­گیری از سیستمی یکپارچه و جامع برای دسترسی بهتر به اطلاعات شیء موزه­ای در تمام موزه­ها قابل توجه و ضروری است. موزه­ها برای طبقه­بندی آثار خود از استانداردهای مختلفی استفاده می­کنند که در این پژوهش با تمرکز بر مستندنگاری آثار موزه­ای، انواع طبقه بندی فراداده­ای موزه و استاندارهای مورد استفاده در موزه­ها بررسی خواهد شد. این مقاله به روش توصیفی- تطبیقی، استانداردهای فراداده­ای مطرح را که در موزه­های مختلف جهان مورد استفاده قرار گرفته است، معرفی کرده و مورد مقایسه قرار داده است. از طرفی به منظور بررسی وضعیت شیوه­های مستندنگاری آثار در موزه­های کشور نیز موزۀ ملی ایران و موزۀ ملی ملک انتخاب شده و با انجام دادن مصاحبه به میزان اهمیت و نقش فراداده­ها و استانداردهای مطرح پرداخته شده است. هدف این پژوهش شناسایی و معرفی انواع استانداردها و الگوهای مورد استفاده در مستندنگاری آثار موزه­ای است که ضرورت ایجاد و اهمیت طبقه­بندی فراداده­ها و استانداردهای آثار موزه­ای در موزه­ها را نشان می­دهد. نتایج حاصل بیانگر به کارگیری استانداردهای آزموده شده و مورد تأیید جهانی است که فراداده­ها را از زوایای مختلفی مشخص و طبقه­بندی نموده و این امر کمک زیادی به ساماندهی بخش مستندنگاری موزه­های کشور خواهد کرد و علاوه بر طبقه­بندی استاندارد آثار، دسترس­پذیری اطلاعات را نیز آسان می­سازد. در موزه­های مورد بررسی (موزۀ ملی ایران و موزۀ ملی ملک) با توجه به تنوع و کثرت آثار در هر دو موزه که حاوی حجم زیادی از اطلاعات هستند، موزۀ ملی ملک برای طبقه­بندی فراداده­ای در موزه از استانداردهای جهانی استفاده کرده است، اما موزۀ ملی ایران در این خصوص استانداردهای تعریف شدۀ خود را دارد.

حسن نیت به عنوان یکی از اصول بنیادین وکلی درحقوق بین المللی است. این اصل ازجمله مفاهیم چندلایه و پیچیدهای است که هم در دکترین، همواره مورد بحث بوده، و هم دررویه دیوان بین المللی دادگستری و سایر مراجع قضایی بین المللی به کرات مورد استناد قرارگرفته است. قضات دیوان نیز در نظرات جداگانه خود به مناسبت های مختلف، مفهوم حسن نیت را مورد بحث و استناد قرار داده اند. قضیه اوکراین علیه روسیه از جدید ترین دعاوی مطروحه در دیوان بین المللی دادگستری در رابطه با تفسیر و اجرای کنوانسیون منع نسل کشی می باشد. در این مقاله به روش تحلیلی-توصیفی و با استناد به منابع حقوقی و رای دیوان بین‎ المللی دادگستری ضمن تحلیل قضیه به بررسی جایگاه حسن نیت در رای صادره دیوان در این قضیه پرداخته شده و نتایج به دست آمده بیانگر آن است که دیوان بین المللی، با استناد به اصل حسن نیت در حل و فصل دعاوی بین المللی، نقش مؤثری در توسعه حقوق بین الملل داشته است.

مقدمه: بیماری سوریازیس یک بیماری شایع با زمینه وراثتی است که در همه جای جهان یافت می شود.هدف: هدف ما انجام مطالعه ای بالینی و توصیفی بر روی دویست بیمار مبتلا به سوریازیس در اهواز بوده است.بیماران و روش ها: مطالعه از اول آبان ماه 1376 تا پایان فروردین ماه 1378 بر روی دویست بیمار مبتلا به سوریازیس مراجعه کننده به یک مطب خصوصی پوست در اهواز انجام شد. اطلاعات مورد نیاز از بیماران پرسیده شده و در پرسشنامه ثبت گردید.یافته ها: در این مطالعه %56 از بیماران مونث و %44 مذکر بودند. سن شروع بیماری در %33.5، %24.5، %18.5 و %10 از بیماران به ترتیب در دهه های دوم، اول، سوم و چهارم بود. زمان مراجعه 28.5، 23.5، 17.5 و 14 درصد از بیماران به ترتیب در دهه های دوم، سوم، اول و چهارم زندگی قرار داشت. در %40 از بیماران محل شروع بیماری از ناحیه مودار سر بوده است. نه درصد از بیماران وجود پدیده کوبنر را ذکر می کردند. سابقه خانوادگی مثبت را %25 از بیماران ذکر می کردند. در معاینه 39.5 درصد از بیماران دارای درگیری ناخن بودند.نتیجه گیری: بیماری سوریازیس در اهواز الگوی مشابهی را با سایر نقاط جهان نشان می دهد.

پیش زمینه و هدف: مطالعه حاضر جهت ارزیابی و بررسی بالینی یک داروی گیاهی ترکیبی در درمان هرپس لبی انجام شد.مواد و روش کار: این مطالعه جهت بررسی عصاره گیاهی با ترکیبی از گیاهان شیرین بیان، ژرانیوم، سماق و بادرنجبویه وقتی که به صورت یک ژل تهیه گردیده و پنج بار در روز بر ضایعه استعمال گردد، انجام شد. مجموع 78 بیمار به صورت بالینی با این بیماری تشخیص داده شدند و در دوره درمان، با این دارو یا پلاسبو پیگیری گردیدند. پارامترهای بالینی مختلفی نظیر شدت و مدت درد، زمان بهبودی کامل و اندازه ضایعه در روزهای اول و پنجم در بیماران ارزیابی گردید.یافته ها: بیماران گروه دریافت کننده دارو از لحاظ بعضی پارامترها مثل طول دوره بهبودی کامل و کاهش اندازه ضایعه بین روزهای اول و پنجم بهتر از گروه دریافت کننده پلاسبو بودند. ولی در خصوصیات دیگر تفاوتی دیده نشد.بحث و نتیجه گیری: نتایج در مجموع نشان داد که این داروی گیاهی می تواند در درمان تبخال لبی عود کننده استفاده شود.

لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (PDF) مراجعه فرمایید.

مقدمه: بیماری برص یک بیماری ارثی نسبتا شایع می باشد که با مرگ سلول های رنگدانه ساز پوست و از بین رفتن رنگ پوست تظاهر می کند. علت بیماری کاملا مشخص نیست ولی فرضیه های مختلفی از جمله فرضیه عصبی، خود ایمنی و یا خود تخریبی برای بیماری پیشنهاد شده است. هدف: هدف از این مطالعه تعیین میزان نسبی شیوع بیماری برص در مقایسه با سایر بیماریهای پوستی و بررسی اشکال بالینی آن بود. بیماران و روشها: در یک مطاله توصیفی بیماران مبتلا به برص که در طی سال 1376 به مطب خصوصی پوست در اصفهان مراجعه کرده بودند، مورد بررسی بالینی قرار گرفتند. یافته ها: از 6540 بیمار پوستی که در طی یکسال مراجعه کرده بودند، 458 نفر (0/7%) مبتلا به برص بودند. 1/61% بیماران را زنان تشکیل می دادند. سن متوسط بیماران در شروع بیماری 83/20 سال بود. محل شروع بیماری در 1/41% موارد از اندام ها، در 08/37% موارد از سر و گردن، در 24/16% موارد از تنه و در 49/5% موارد از نواحی تناسلی بود. بیمارانی که مبتلا به ضایعات سر و صورت بودند اکثرا (72%) با تجویز استرویید موضعی بهبودی داشتند. نتیجه گیری: به نظر می رسد که بیماری برص در اصفهان شایع بوده و لازم است یک مطالعه وسیع برای بررسی میزان دقیق شیوع آن انجام گیرد.

بافت های ارتوپدی مانند استخوان ها، غضروف ها و تاندون ها شامل سلول هایی هستند که برای کشت و بازسازی بافت آسیب دیده دشوار هستند. تعداد کمی از سلول هایی که سلول های بنیادی نامیده می شوند، توانایی خود نوسازی و تمایز به سلول های بافت همبند، شامل استخوان، غضروف، تاندون و لیگامان را دارند. پیشرفت اخیر در تحقیقات سلول های بنیادی منجر به تلاشی هیجان انگیز برای بکارگیری سلول های بنیادی در بازسازی بافت ارتوپدی شده است. در این بررسی خلاصه ای از یافته های اخیر در مورد استفاده بالینی بالقوه از (Mesenchymal Stem Cells)MSCs در برنامه های ارتوپدی به عنوان مثال عدم جوش خوردگی استخوان، استخوان سازی ناقص، نقص در غضروف انسان، استئوآرتریت و آرتریت روماتوئید و درک بهتر از مسائل مربوط به تحقیقات سلول های بنیادی و همچنین هدف بالقوه درمانی از این سلول ها در عمل جراحی ارتوپدی ارائه شده است.